Below zero

jun 15, 2015
Hardlopenamsterdam

below-zero-banner
BELOW ZERO

Laatst liep ik voor het eerst mee met het revalidantengroepje of de ‘rustig aan-groep’, zoals ze het op de hardloopschool noemen. Het enige lopen dat ik de afgelopen maanden had gedaan was de hond uitlaten: blessure.

De hond laat ik in hetzelfde park uit als waar ik hardloop. De laatste tijd in een tempo waarbij de hond, een kortbenige sjokker van ruim twaalf jaar, zo nu en dan meewarig achterom kijkt om te zien waar ik blijf. Ik heb voor de grap wel eens de hardloopmeter tijdens zo’n wandeling aan gedaan. ‘Je gemiddelde tijd is 3,2 kilometer per uur’. De stem die dat zegt is de stem van Dolf Jansen.

‘Goeie, Dolf,’ zeg ik. ‘Ha, ha.’ In een ziekenhuisbed ga je harder.

In de afgelopen jaren was ik van een beginnersgroep doorgestoten naar de vijf kilometer in een half uur. Daar vandaan naar de tien kilometer. Ik weet nog precies waar de hardloopmeter, na tien kilometer rennen, voor het eerst zei dat ik de tien kilometer binnen het uur had gerend. ‘Je gemiddelde snelheid is 9.6,’ het regende pijpenstelen en ik stond midden op de dijk in mijn eentje te springen en ‘ Yes!’ en ‘Ha!’ te roepen. Ik moet daar altijd aan denken als ik langs die plek op de dijk kom, al kom ik daar de laatste tijd nooit. Te ver.

below-zero

Bij de rustig aan-training van laatst mocht ik van alle revaliderende lopers steeds de kortste rondjes lopen.

‘Doe jij maar tot de boom en terug,’

zei de trainer terwijl de rest om de vijver ging. Of: ‘Doe jij maar hele kleine stapjes.’ Ik luisterde niet en ging zo hard als ik kon.

Twee dagen later stond ik helemaal stijf van de spierpijn. Ik liet ik de hond uit met nauwelijks 2,4 kilometer per uur. Ik mailde de trainer: ‘Heb je ook geen groepje die iets langzamer dan de revalidanten gaat?’
‘Ja,’ antwoordde hij. Er was het groepje ‘below zero’. Daar mag je op een brancard liggen en word je door andere lopers rondgedragen.
‘Echt waar?’ mail ik. ‘Ik kan de below zero-groep niet op de site vinden.
‘Probeer het nog maar een keer met de revalidanten,’ schrijft hij terug. ‘Spierpijn hoort erbij, dan weet je in ieder geval dat je nog spieren hebt.’

De hardloopwereld zit vol grappenmakers.

Auteur

carolinetrujillo-cropCarolina Trujillo (foto Lona Aalders), Trujillo schreef vier romans, won diverse literaire prijzen. Ze stond op de shortlist van de Ako literatuurprijs en de longlist van de Libris. Ze begon met hardlopen bij David en schreef ze zich twee keer in voor de Letterenloop maar liep hem nooit. www.trujillo.nl De Illustratie is van Judy van Blaricon

 

No comments

You must be logged in to post a comment.